15 Φεβρουαρίου, Παγκόσμια Ημέρα για Σύνδρομο Angelman

"Όποτε σκεφτόμουν τον εαυτό μου στον ρόλο της μαμάς, ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό πως θα μπορούσε να συμβεί σε εμένα και πάντα έβλεπα με θαυμασμό και ευαισθησία τις οικογένειες που μεγαλώνουν παιδιά με ιδιαιτερότητες. Τελικά στην ζωή μου τα όνειρά μου διαφοροποιήθηκαν κατά πολύ." (κείμενο: Κλαίρη Κουρκούτα, http://babyradio.gr)

Πηγή εικόνας: www.4ourangel.org.uk

Το σύνδρομο Angelman είναι μία γενετική διαταραχή που κυρίως επηρεάζει το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ). Το σύνδρομο Angelman προσβάλλει 1 σε 12.000 – 20.000 πληθυσμού. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά του συνδρόμου περιλαμβάνουν ψυχοκινητική καθυστέρηση, νοητική υστέρηση, βαριάς μορφής μαθησιακές δυσκολίες, σοβαρή διαταραχή λόγου, προβλήματα στην κίνηση και ισορροπία (αταξία) και ιδιαίτερα χαρούμενη και φιλική διάθεση. Τα περισσότερα παιδιά εμφανίζουν επίσης, επιληψία και μικρή περίμετρο κεφαλής (μικροκεφαλία). (http://angelman-syndrome.gr)

"Η αναπηρία δε κολλάει. Τα άτομα με αναπηρία είναι πραγματικοί αγωνιστές της ζωής. Το μόνο που ζητάμε είναι η αποδοχή του κόσμου. Όταν δείτε κάποιο ιδιαίτερα χαρισματικό παιδάκι, μη γυρίσετε το βλέμμα σας αλλού, μη πάρετε το παιδί σας από κοντά του στο σχολείο ή στην παιδική χαρά, αφήστε το να παίξει μαζί του. Μη το διώξετε. Μπορείς να μάθεις πολλά από τα άτομα με αναπηρία. Μπορείς να μάθεις τι έχει πραγματικά νόημα στη ζωή.

Πίστευα ότι έπρεπε να μάθω τον κόσμο στο παιδί μου, τώρα πρέπει να μάθω τον κόσμο για το παιδί μου!"(κείμενο: Έφη Πασχαλίδου, http://www.infokids.gr)

http://angelman-syndrome.gr

Η ιστοσελίδα προσφέρει αξιόπιστη πληροφόρηση σε οικογένειες όπου κάποιο μέλος τους έχει διαγνωσθεί με σύνδρομο Angelman καθώς και σε όλους όσους επιθυμούν να ενημερωθούν και να κατανοήσουν το συγκεκριμένο σύνδρομο.

"Γονείς και ΔΕΠ-Υ"

Οι γονείς των παιδιών που έχουν διαγνωστεί με Διαταραχή  Ελλειματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας εκπληρώνουν καθημερινά ένα δύσκολο έργο. Το παιδί με ΔΕΠΥ παρουσιάζει μεγαλύτερες απαιτήσεις, έχει ανάγκη από μεγαλύτερη ενασχόληση και χρειάζεται εξαιρετική υπομονή και κατανόηση.

Πηγή εικόνας: www.child-development-guide.com

Η διάγνωση ενός παιδιού με ΔΕΠΥ δημιουργεί στο οικογενειακό περιβάλλον ανάμικτα συναισθήματα. Μέσω της εκπαίδευσης και της ενημέρωσης για τη ΔΕΠΥ, οι γονείς βρίσκουν την υποστήριξη που χρειάζονται και επεξεργάζονται καλύτερα τις οικογενειακές σχέσεις. Ορισμένες φορές μπορεί να μοιάζει δύσκολος και απαιτητικός ο ρόλος των γονέων των παιδιών με ΔΕΠΥ. Αυτό οφείλεται στις αμφιβολίες ή τις ενοχές που απασχολούν συχνά τους γονείς σχετικά με την αντιμετώπιση και το χειρισμό των παιδιών τους. Τα συναισθήματα αυτά είναι φυσιολογικά και αποτελούν μέρος του γονεϊκού ρόλου. Τα παιδιά με ΔΕΠΥ παρουσιάζουν αδυναμίες διαχείρισης πολλές φορές των αντιδράσεων τους. Συχνά οι αγχογόνες καταστάσεις μπορεί να τους δημιουργήσουν έντονο θυμό.

Όσο δύσκολο κι αν είναι για τους γονείς να παρατηρούν το παιδί τους να χάνει τον έλεγχο της συμπεριφοράς του, υπάρχουν στρατηγικές διαχείρισης για αυτές τις έντονες αντιδράσεις των παιδιών με ΔΕΠΥ.

Το διαβάσαμε: http://www.edu-special.gr (06/02/2015)

(9+1) Συμβουλές για γονείς παιδιών με δυσκολίες προσοχής

Συμβουλές για γονείς παιδιών με δυσκολίες προσοχής. Αναμφίβολα θα πρέπει να καταβάλετε μεγάλη προσπάθεια προκειμένου να βελτιώσετε την ευημερία του παιδιού σας απομακρύνοντας τις τοξίνες από το περιβάλλον του, διασφαλίζοντας ότι τρέφεται σωστά και επίσης ότι κοιμάται και γυμνάζεται αρκετά.

Είναι σημαντικό οι γονείς να πηγαίνουν το παιδί τους στην παιδική χαρά πριν ή μετά το σχολείο και να βεβαιώνονται ότι ασκείται αρκετά καθημερινά. Εάν ένα παιδί δεν λαμβάνει καθημερινή άσκηση σε κάποιο εξωτερικό χώρο, μπορεί να αποτελεί ένα μέρος του προβλήματος της δυσκολίας στην προσοχή του. Τα παιδιά χρειάζονται να κινούνται, να δουλεύουν πάνω στο συντονισμό της σκέψης και του σώματός τους, να κάνουν χρήση των χεριών τους και να επιλύουν προβλήματα. Το να κάθονται παθητικά μπροστά από την τηλεόραση ή τα βιντεοπαιχνίδια δεν αποτελεί κατάλληλο τρόπο για να περάσουν περισσότερο από μία ή δύο ώρες. Εάν οι καιρικές συνθήκες δεν ευνοούν, υπάρχουν και άλλοι τρόποι εκτός της τηλεόρασης ή του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Μερικές καλές ιδέες είναι τα επιτραπέζια παιχνίδια ή τα χαρτιά, η μαγειρική, ο χορός, οι χειροτεχνίες, ή απλά ένα κάστρο από τα μαξιλάρια του καναπέ. Κλείστε τις ηλεκτρονικές συσκευές, όταν περνάτε χρόνο με τα παιδιά σας, έτσι ώστε να μπορούν να επικεντρώσουν την προσοχή τους σε αυτό που κάνετε.

Είναι καλό το παιδί να έχει σταθερό πρόγραμμα ύπνου και να κοιμάται περίπου δέκα με έντεκα ώρες το βράδυ. Ένα μπάνιο με άλατα π.χ. μπορεί να βοηθήσει ένα παιδί που εμφανίζει δυσκολίες στον ύπνο του. Το ίδιο, φυσικά, αποτέλεσμα έχει και η απαγόρευση του ηλεκτρονικού υπολογιστή πριν τον ύπνο. Θέστε ένα χρονικό όριο στη χρήση του υπολογιστή σε τουλάχιστον δύο ώρες πριν πέσει για ύπνο. Το παιδικό δωμάτιο θα πρέπει να αερίζεται καλά, καθώς επίσης προτείνεται να μη φορά συνθετικές πυτζάμες ή να κοιμάται σε συνθετικά σκεπάσματα. Προσπαθήστε να περιορίσετε όλα τα οπτικά ερεθίσματα, τα οποία μπορεί να το αποσπάσουν, στον χώρο όπου κοιμάται. Φυσικά, η τηλεόραση και τα βιντεοπαιχνίδια θα πρέπει να βρίσκονται εκτός του δωματίου του. Τοποθετήστε το ραδιόφωνο και το ξυπνητήρι στην άλλη μεριά του δωματίου. Τέλος, σβήστε τα φώτα.

Εξετάστε εάν υπάρχει η δυνατότητα απομάκρυνσης επεξεργασμένων τροφίμων από τη διατροφή του παιδιού και την ύπαρξη μίας ποικίλης διατροφής με πολλά φρούτα και λαχανικά. Το πρωινό και το μεσημεριανό θα πρέπει να περιέχουν σύνθετους υδατάνθρακες και πρωτεΐνες έτσι ώστε το σάκχαρο του παιδιού να παραμένει καθημερινά σε σταθερά επίπεδα.

Προτείνεται η εξέταση από τον οφθαλμίατρο, προκειμένου να εξακριβωθεί εάν αντιμετωπίζει προβλήματα συντονισμού των ματιών του. Εάν δεν μπορεί να δει αυτό που κάνετε, ειδικά σε κοντινή απόσταση, είναι πολύ δύσκολο διατηρήσει την προσοχή του.

Βοηθήστε το παιδί να διαχειρίζεται το άγχος με τεχνικές αναπνοής και ασκήσεις γιόγκα. Παιχνίδια όπως οι φούσκες και οι σφυρίχτρες απαιτούν συνεχή εκπνοή, βελτιώνοντας έτσι την αναπνευστική ικανότητα με έναν ευχάριστο και λειτουργικό τρόπο. Πολλά παιδιά δεν αναπνέουν σωστά, οπότε οποιαδήποτε άσκηση πάνω στην αναπνοή μπορεί να ωφελήσει. Οι μικρές αναπνοές δυσκολεύουν το παιδί να διατηρήσει την προσοχή του, εμποδίζοντας την οξυγόνωση του εγκεφάλου. Δείξτε στο παιδί σας μερικές απλές ασκήσεις γιόγκα.

Βεβαιωθείτε ότι πίνει πολύ νερό.

Εργαστείτε πάνω στο νευρολογικές λειτουργίες του σώματος του παιδιού, με τη συμμετοχή του σε δραστηριότητες συντονισμού εγκεφάλου και σώματος, όπως ασκήσεις γιόγκα, πολεμικές τέχνες και αισθητηριακή ολοκλήρωση. Μάθετε πώς να διδάξετε ασκήσεις για τις αντανακλαστικές στάσεις. Φτωχά αντανακλαστικά, ειδικά το τονικό αντανακλαστικό του αυχένα, εμπλέκονται σε μαθησιακά προβλήματα και προβλήματα προσοχής.

Στο σχολείο βεβαιωθείτε ότι η στάση του σώματός του, όταν κάθεται, δεν αφήνει τον αυχένα του εκτεθειμένο. Μία βολική γωνία θεωρείται το καλύτερο μέρος. Σε περίπτωση που η οργάνωση της τάξης είναι σε κυκλικό σχήμα, προτείνεται να κάθεται κοντά στον/στην δάσκαλο-α, με υποστήριξη της πλάτης του, είτε με μία καρέκλα, είτε έχοντας την πλάτη του στον τοίχο. Ένα φουσκωτό μαξιλάρι θεωρείται το καλύτερο σε αυτήν την περίπτωση. Διαλείμματα για να κινείται, τρόφιμα για να μασά παράλληλα καθώς και μικρά παιχνίδια για να παίζει με τα δάχτυλά του, θα βοηθήσουν όταν δεν μπορεί να διατηρήσει την προσοχή του. Επίσης διερευνείστε, με δεδομένο ότι είναι δύσκολο για το παιδί να απολαύσει το φαγητό του σε ένα πολύ θορυβώδη χώρο, αν είναι εύκολο να τρώει το φαγητό του μέσα στην ήσυχη τάξη.

Προσπαθούμε να δομήσουμε τις ασκήσεις που έχει το παιδί για το σπίτι. Αναμφίβολα το διάβασμα στο σπίτι αποτελεί κάτι που μπορεί να είναι δύσκολο ακόμα και για τα παιδιά με τυπική νευρολογική ανάπτυξη. Αφήστε το παιδί σας να ασκηθεί πριν το διάβασμα, να πιει ένα ποτήρι νερό και να φάει ένα θρεπτικό σνακ. Φροντίστε ώστε τα πόδια του να ακουμπούν το πάτωμα, το ύψος του τραπεζιού να είναι κάτω από το στήθος του και ότι ο φωτισμός του δωματίου είναι επαρκής. Τοποθετήστε ένα φουσκωτό μαξιλάρι, καθώς και ένα πίνακα με ορισμένη κλίση. Βάλτε ως προτεραιότητα τις δυσκολότερες ασκήσεις, αφού στην αρχή το παιδί μπορεί να συγκεντρώνεται καλύτερα. Χωρίστε το διάβασμα σε τμήματα, π.χ. δέκα λεπτά το κάθε τμήμα, και αφήστε το να κινείται έστω για ένα λεπτό από τη θέση του.

Ανταμείβετε πάντα την προσπάθειά του!

---

Πηγή:www.pediastaff.com/resources-guest-blog-homemade-solutions-for-attentional-difficulties–featured-november-5-2010

Αναδημοσίευση από: http://www.ikidcenters.com (18.12.2014)

Xmas e-card 2014

Αντίο καρέκλες!

Σήμερα ήταν μια ιδιαίτερη μέρα!

Τα τελευταία 5 χρόνια λέγαμε ότι θέλαμε να κάνουμε τα θρανία και οι καρέκλες να μοιάζουν περιττά στην τάξη. Να αντικατασταθούν αν είναι δυνατόν με αντικείμενα πιο χρηστικά και καλαίσθητα. Έτσι λοιπόν η μαμά Ζωή, νεοαφιχθείσα με τα παιδάκια της από την Κέρκυρα, έδωσε τη λύση. Οι καρέκλες του σχολείου σιγά σιγά εκτοπίζονται από… μπάλες!

Σε αντίθεση με τις καρέκλες, που εμποδίζουν τη σωστή ανάσα, την καλή κυκλοφορία του αίματος και που επιβαρύνουν το σώμα με τη λανθασμένη στάση, οι ελβετικές μπάλες γυμναστικής ή όπως είναι γνωστές «οι μπάλες για πιλάτες», κρατούν το σώμα σε εγρήγορση, βοηθούν στη συγκέντρωση, ενώ γυμνάζουν, διευκολύνοντας την αναπνοή και την καλύτερη κυκλοφορία του αίματος. Δεν είναι τυχαίο που τις μπάλες αυτές τις χρησιμοποιούν σε κέντρα πληροφορικής, σε εργασίες που απαιτούν πολύ καθισιό, ενώ βοηθούνε ιδιαίτερα παιδιά με αυτισμό. 

Με χαρά λοιπόν σας δίνουμε μια γεύση από χοροπήδημα!!!

Πηγή: https://fourfourasweb.wordpress.com/2014/12/01/%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%AD%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CF%82/

"Ορισμός και θεωρίες ερμηνείας της αναπηρίας"

Συχνά το φαινόμενο της αναπηρίας λόγω του πολυδιάστατου χαρακτήρα του, δημιουργεί σύγχυση στην διατύπωση του ορισμού του. Πάντως οι περισσότεροι επιστήμονες και ειδικοί πιστεύουν πως ένας άνθρωπος είτε γεννιέται είτε αποκτά αργότερα μια αναπηρία και η αναπηρία αυτή δυσκολεύει την ζωή του καθώς του δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινότητα του και αρνητική συνήθως αντίδραση από το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο.
Η πρώτη θεωρία ερμηνείας της αναπηρίας βασίζεται στο «ιατρικό μοντέλο» το οποίο θεωρεί την αναπηρία ως σωματική, νοητική ή αισθητηριακή απόκλιση από το «φυσιολογικό». Το μοντέλο αυτό τοποθετεί το «πρόβλημα» της αναπηρίας στο ίδιο το άτομο. Έτσι το μοντέλο αυτό δίνει περιθώριο σε δημιουργία προκαταλήψεων, στίγματος και αποκλεισμού των ατόμων με αναπηρία.
Η δεύτερη θεωρία ερμηνείας της αναπηρίας βασίζεται στο «κοινωνικό μοντέλο» το οποίο θεωρεί ότι η αναπηρία είναι κοινωνικό ζήτημα. Σύμφωνα με το κοινωνικό μοντέλο η κοινωνία είναι εκείνη που «κατασκευάζει» την αναπηρία, καθώς κάνει σύγκριση με το πρότυπο του «αρτιμελούς» ατόμου (Ε.Σ.Α.μεΑ, 2008).
Η τρίτη θεωρία ερμηνείας είναι ο συνδυασμός του «ιατρικού μοντέλου» και του «κοινωνικού μοντέλου» και ονομάζεται «πολυδιάστατο μοντέλο». Σύμφωνα με αυτό το μοντέλο η αναπηρία είναι φάσμα εννοιών τριών διαστάσεων: σώμα - λειτουργίες - δομή. Δηλαδή «η αναπηρία είναι ένα πολυδιάστατο φαινόμενο που βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με το μέγεθος του χάσματος μεταξύ των ικανοτήτων του ατόμου και των απαιτήσεων της κοινωνίας» (Ε.Σ.Α.μεΑ, 2008). Έτσι τα άτομα αυτά δυσκολεύονται στην καθημερινότητά τους καθώς η εκπαίδευση, οι υπηρεσίες και γενικότερα η δομή της πόλης δεν είναι σχεδιασμένα ώστε να εξυπηρετούν τις δυνατότητες και τις ανάγκες τους.

Πηγή: http://www.edu-special.gr (28.11.2014)

7777 visitors